oferta -> usługi elektryczne

MONTAŻ INSTALACJI ELEKTRYCZNYCH

Obwody
Instalacja składa się z obwodów im jest ich więcej, tym lepiej, ponieważ uszkodzenie jednego obwodu nie spowoduje wtedy wyłączenia innych urządzeń. obwody jednofazowe (na napięcie 230v)wykonuje się jako trzyżyłowe, a obwody trójfazowe(230/400V)-jako pięciożyłowe w domu mieszkalnym osobne obwody powinny zasilać stale oprawy sufitowe i naścienne,osobne-gniazda wtyczkowe ogólnego przeznaczenia. Ponadto należy wydzielić niezależne obwody do zasilania:komputera,drukarki(osobny obwód zapewni większe bezpieczeństwo ich pracy i może być wyposażony w ochronę przed przepięciami),gniazd wtyczkowych w kuchni do przyłączenia drobnych urządzeń AGD(miksera,tostera,robota kuchennego) pralki, suszarki,kuchni indukcyjnej (obwód trójfazowy zakończony puszką), zmywarki, chłodziarko- zamrażarki, napędu silnikowego bramy wjazdowej (obwód wykonany kablem ziemnym),lamp oświetlających podjazd do garażu, ścieżkę oraz ogród  (także kable ziemne),ogrzewaczy do wody,pompy fontanny(kabel ziemny),układu automatyki kotła centralnego ogrzewania itp. każdy z wymienionych obwodów powinien mieć odrębny wyłącznik nadmiarowoprądowy, a grupa kilku obwodów wyłącznik różnicowoprądowy.

Przewody i rurki
Przewody jednożyłowe mają żyłę miedzianą i izolacje z tworzywa sztucznego są przeznaczone do układania w rurkach. Nie wolno ich układać luzem, ponieważ nie maja powłok ochronnych(inaczej niż kabelkowe przewody wielożyłowe).w instalacjach podtynkowych stosuje się także płaskie przewody wtynkowe, a w ziemi układa kable,które oprócz izolacji żył mają zewnętrzny płaszcz ochronny. Do wykonania instalacji wtynkowej używa się płaskich przewodów dwu lub trzyżyłowych oznaczonych YDYt. Układa się je przed otynkowaniem ściany bez rurek,mocując do podłoża klejem,drobnymi gwoździkami lub małymi porcjami tynku. instalacja podtynkowa jest prowadzona w rurkach z tworzywa sztucznego gładkich lub karbowanych. Układa się je również przed otynkowaniem podłoża jeśli są grubsze od warstwy tynku. Trzeba je układać w wykutych w tym celu bruzdach do rurek wciąga się jednodrutowe przewody typu DY w izolacji z tworzywa sztucznego. Średnice rurki należy dobrać do liczby i przekroju żył wciąganych do niej przewodów. W razie wątpliwości lepiej zastosować rurkę o jeden stopień większą niż zbyt ciasną. Wciąganie do rurek przewodów kabelkowych wielożyłowych zamiast pojedynczych przewodów nie ma uzasadnienia technicznego i podnosi koszt instalacji. Wyjątek stanowią sytuacje,gdy trzeba zastosować dodatkowa osłonę mechaniczna kabelka.

Osprzęt
Miejsce mocowania osprzętu zależy od indywidualnych upodobań mieszkańców. Zazwyczaj łączniki do sterowania oświetleniem umieszcza się wewnątrz pomieszczenia-  przy drzwiach od strony klamki na wysokości ok. 140 cm nad poziomem podłogi i ok. 15 cm od otworu drzwiowego. Wyjątek stanowi łazienka. Jeśli jej łącznik znajdzie się na zewnątrz, nie będzie musiał mieć szczelnej obudowy. Także w małych pomieszczeniach gospodarczych wygodniej jest włączać światło przed wejściem do środka. Aby gniazda wtyczkowe w pokojach były mało widoczne, najlepiej zamontować je dość nisko- mniej więcej 30 cm nad podłogą. Będą wtedy zwykle zasłonięte przez meble i nie będą szpeciły ścian. Gniazda wtyczkowe w kuchni powinny natomiast być instalowane powyżej poziomu szafek, czyli 100-120 cm nad podłogą. W pokojach gniazda powinny być podwójne lub- gdy je3st taka potrzeba- nawet potrójne (obowiązkowo z bolcem ochronnym) i rozmieszczone dość gęsto. Koszt gniazda jest niewielki, a wygoda duża. Unika się w ten sposób rozgałęziaczy i plączących się pod nogami przedłużaczy. Liczba gniazd i wypustków oświetleniowych zależy od standardu wyposażenia.

Rozdzielnica z zabezpieczeniami
Jest ona centralnym punktem instalacji. Powinny się w niej znajdować zabezpieczenia nadmiaroprądowe, róznicoprądowe, a także aparatura wewnętrznej ochrony od przepięć atmosferycznych i łączeniowych. Rozdzielnice umieszcza się w zamykanej wnęce lub szafce. Powinna być zainstalowana w takim miejscu, aby zawsze był do niej łatwy dostęp. Zabezpieczenia nadmiaropradowe stanowią wyłączniki  reagujące na przeciążenia lub zwarcia w chronionym obwodzie. Przy doborze typu wyłącznika nadmiaroprądowego uwzględnia się oprócz obciążenia obwodu także charakter odbiorników z niego zasilanych. Oprócz zabezpieczeń nadmiaroprądowych muszą tez być stosowane wyłączniki różnicoprądowe reagujące na wszelkie nieprawidłowości, na przykład uszkodzenie izolacji przewodu lub zasilanego urządzenia i odłączające obwód spod napięcia w czasie  na tyle krótkim, aby nie postało zagrożenie dla ludzi  lub zagrożenie pożarowe. W wybranych sytuacjach zamiast dwóch aparatów nadmiarowo i różnicoprądowego- można stosować wyłączniki różnicoprądowe z członem nadprądowym spełniające obie funkcje. Wyłączniki różnicoprądowe o znamionowym prądzie różnicowym na większym niż 30 mA stanowią jeden ze środków ochrony przed dotykiem bezpośrednim (tak zwana ochrona podstawowa). Należy je stosować łącznie z innymi zabezpieczeniami- z izolacją częścią czynnych urządzeń elektrycznych, a także z połączeniami wyrównawczymi i przewodami ochronnymi.

MODERNIZACJA INSTALACJI
Nie zawsze trzeba od razu wymieniać całą instalację. Czasem wystarczą niewielkie zmiany lub przeróbki, by stała się ona wygodniejsza w użytkowaniu. Podtynkowa instalacja elektryczna ma te zaletę, że jest estetyczna- wszystkie kable ułożone są pod tynkiem. Ta zaleta staje się jej wadą, gdy potrzebna jest modernizacja. Trudno je przeprowadzić bez kucia ścian. drobne udoskonalenia

WYMIANA ŻARÓWEK
Tradycyjne żarówki warto wymienić na bardziej wydajne źródła światła (żarówki halogenowe oraz świetlówki kompaktowe, liniowe lub kołowe). Dobierając je, należy porównywać ich znamionowe strumienie i wybierać zamienniki o takim samym lub nieco większym strumieniu świetlnym. To pozwoli utrzymać natężenie oświetlenia na co najmniej tym samym poziomie przy jednoczesnym ograniczeniu poboru mocy. Trzeba pamiętać, że świetlówki kompaktowe opłaca się instalować tylko tam, gdzie używane są przynajmniej przez kilka godzin dziennie. Jeżeli światło włącza się rzadko lub często, ale na krótki czas, lepiej stosować żarówki halogenowe.

MONTAŻ ŚCIEMNIACZY
W większych pomieszczeniach warto zainstalować ściemniacze. Pozwalają one na optymalizowanie poziomu natężenia oświetlenia i odpowiednio także zużywane mocy. Bez problemu współpracują z żarówkami halogenowymi, ale gdy gdy chce się ich użyć do sterowania świetlówkami kompaktowymi, trzeba zainstalować dopasowane do tego lampy. Z kolei współpraca ściemniacza ze świetlówkami liniowymi wymaga zastosowania odpowiedniego stabilizatora.

WIĘCEJ GNIAZD WTYKOWYCH
Zwiększenie liczby gniazd wtykowych oraz zastosowanie gniazd podwójnych, a w niektórych punktach nawet potrójnych, pozwoli wyeliminować większość przedłużaczy, zwiększy wygodę, a także bezpieczeństwo.

Rozbudowa w listwach
Coraz częściej w domach jednorodzinnych stosuje się systemy zapożyczone z biur i obiektów użyteczności publicznej- listwy i kanały instalacyjne. Listwy maja niewielkie wymiary, można więc umieścić je na wierzchu ścian przy podłodze lub przy suficie oraz wzdłuż ram otworów drzwiowych. Można to zrobić już po wykończeniu i pomalowaniu pomieszczeń. Instalacja wygląda estetycznie, a jednocześnie jest możliwość wprowadzania niemal dowolnych zmian w trakcie użytkowania bez niszczenia ścian i kucia otworów. Przypodłogowe listwy instalacyjne mają co najmniej dwie komory (kanały), w których układa się obwody o różnym przeznaczeniu. Są z tworzywa sztucznego lub z aluminium wyłożonego wewnątrz tworzywem. Dają się łatwo ciąć i modelować, dzięki czemu ściśle przylegają do podłoża. Spodnia część listwy jest perforowana, co ułatwia jej mocowania. Różnokolorowe pokrywy i osłony umożliwiają dopasowanie jej do kolorystyki pomieszczeń. Listwę też można zamaskować wykładziną dywanową. Są również takie, które nadają się do montażu nad blatem w kuchni , co znacznie ułatwia podłączenie urządzeń elektrycznych używanych w gospodarstwie. Kanały instalacyjne są  większe od listew. Warto je stosować wtedy,  gdy w budynku jest więcej różnych instalacji, takich jak: sygnalizacyjne, przeciwwłamaniowe, komputerowe, łączności itp. Do listew i kanałów pasuje specjalny osprzęt mocowany w ich obudowie lub obok nich. Podobnym ułatwieniem może byc puszka podłogowa. Umieszczona w podłodze obszernego salonu pozwoli na zasilanie wielu ustawionych w nich urządzeń bez konieczności układania na podłodze plączących się pod nogami przedłużaczy. Puszki mogę mieć różny kształt  - okrągły, kwadratowy lub prostokątny. Są elementem systemu instalacji przewodowej układanej w podłogach w dużych salach biurowych, ale mogą też stanowić samodzielny element instalacyjny bardzo przydatny w dużych pokojach. Puszka ma uchylną pokrywę z izolowaną z powierzchnią podłogi i dopasowana do jej rodzaju (na przykład pokryta wykładziną). Doprowadzenie instalacji do puszki podłogowej może być wykonane przewodami wciągniętymi w rurki ułożone w podłodze lub też przy użyciu specjalnych elementów skrzynek przepustowych  ułożonych w podłodze i przyłączonych na przykład do systemu listew instalacyjnych. Puszki są szczelne co pozwala bez utrudnień i zagrożeń utrzymywać podłogi w czystości. Dzięki puszkom podłogowym telewizory, aparaty telefoniczne lub lampy można wygodnie ustawić i podłączyć do instalacji z dala od ścian.

Poważniejsze zmiany
Zdarzają się ciągle instalacje wyposażone z bezpieczniki topikowe umieszczone w przewodzie fazowym i neutralnym (zerowym) i takie, w których styki ochronne gniazd oraz obudowy urządzeń są połączone z uziomem, na przykład z metalowymi rurami wodociągowymi. Taki stan wymaga niezwłocznej zmiany i przynajmniej częściowego poprawienia bezpieczeństwa, nawet wtedy, gdy pełną modernizacje odkładamy na później. Najpierw należy usunąć zabezpieczenia z przewodów ochronno-neutralnych PEN (dawniej zerowych), a następnie zlikwidować indywidualne uziemienia. Trzeba wymienić zabezpieczenia topikowe na wkręcane wyłączniki nadmiarowe oraz zrobić połączenia wyrównawcze. Wskazana jest także wymiana osprzętu łączników i gniazd wtykowych. Z formalnego punktu widzenia nowym przepisom muszą odpowiadać instalacje w nowych i modernizowanych obiektach, a le zdrowy rozsądek nakazuje nie zaniedbywać wymiany instalacji nawet, gdy sam budynek nie ulega zmianom. Remont instalacji elektrycznej to doskonała okazja do wydzielenia w niej odrębnych obwodów. Niezależnie od wymogu wynikającego z przepisów taki podział instalacji sprawia, że jest ona wygodniejsza i mniej narażona na przeciążenia, a więc także będące ich naturalną konsekwencją awarie. Liczbę obwodów warto zaplanować , uwzględniając wszystkie nowe elementy wyposażenia , które do działania potrzebują zasilania energią elektryczną, jak choćby domofon, automatyczne otwieranie bramy wjazdowej i garażowej, elektryczne ogrzewanie podłogowe, oświetlenie ogrodu i inne. Warto też ułożyć pod tynkiem obwody systemów ochronnych sygnalizujących różne zagrożenia, takie jak włamanie, pożar lub wyciek gazu. Każda z instalacji alarmowych może być wykonana niezależnie lub mogą być one zintegrowane w jeden system ze wspólną centralą alarmową.

do góry